Sprężarka wyciska gorące pary faktora chłodniczego do zaworu rozdzielczego. Zawór ów kieruje przepływ sprężonej do ogromnego ciśnienia pary do skraplacza chłodzonego powietrzem znajdującego się z jednostce zewnętrznej, gdzie ciepło odprowadzane jest od czynnika do otoczenia. W konsekwencji odprowadzania ciepła pary czynnika ulegają skropleniu. Później ciekły czynnik zostaje zdławiony w kapilarze. Rozprężona para mokra o małej temperaturze i ciśnieniu dopływa do parownika mieszczącego się w pomieszczeniu, z którego ma być odprowadzone ciepło. Płynąc przez parownik, czynnik pobiera ciepło z pomieszczenia i w wyniku tego przemienia się w parę suchą. Para sucha trafia z powrotem do zaworu rozdzielczego, z którego zasysana jest przez sprężarkę. W ten sposób cały cykl się zamyka. Montaż klimatyzacji warszawa powinno się zlecić tylko i wyłącznie sprofilowanym firmom.
W cyklu grzania zawór rozdzielczy kieruje sprężone w sprężarce pary czynnika chłodniczego wprost do parownika mieszczącego się w pomieszczeniu, do którego ma być doprowadzone ciepło. To powoduje, że parownik staje się skraplaczem, w którym przepływające pary czynnika chłodniczego oddają swoje ciepło do powietrza znajdującego się w pomieszczeniu, zamieniając się przy tym w ciecz. Później czynnik rozpręża się w kapilarze i trafia następnie jako para mokra do skraplacza, który w tym układzie jest parownikiem. W skraplaczu pobrane z otoczenia ciepło powoduje, że pary mokre czynnika zamieniają się na pary suche i w tej postaci płyną ponownie do zaworu rozdzielczego, a następnie do sprężarki, aby rozpocząć raz jeszcze ten sam cykl.
Należą do grupy najpopularniejszych klimatyzacji. Składają się z dwóch części: zewnętrznej i wewnętrznej. Hałaśliwie pracujący agregat sprężarkowo-skraplający umieszcza się w jednostce na zewnątrz budynku. Wolno ją zamontować na ścianie elewacyjnej budynku, dachu lub balkonie. Parownik z wentylatorem lokuje się natomiast w jednostce wewnętrznej klimatyzowanego pomieszczenia. Wentylatory stacjonarne oraz klimatyzacja łódź wymagają wykonania pewnych prac montażowych, jak wywiercenie otworów w ścianie, wycięcie otworów w suficie podwieszanym czy rozprowadzenie kanałów nawiewnych. Jednostki wewnętrzne mogą być instalowane w dogodnym dla nas miejscu: na ścianie, przy podłodze, pod stropem lub na stropie pomieszczenia, wbudowane w sufit podwieszany (kasetonowe) lub ukryte nad nim (kanałowe). Splity posiadają funkcję chłodzenia lub chłodzenia i grzania (pompy ciepła). Wyposażone są w programator umożliwiający na wybieranie trybu pracy urządzenia (grzanie, chłodzenie, tryb nocny), samoczynne sterowanie parametrami pracy, takimi jak temperatura i wilgotność powietrza w pomieszczeniu, czas włączania lub wyłączania urządzenia, prędkość obrotów wentylatora nadmuchowego bądź kierunek nawiewanego powietrza. Nawigacja odbywa się za pomocą bezprzewodowego pilota lub sterownika naściennego. W oprzyrządowaniu podstawowym klimatyzatora z reguły znajdują się standardowe filtry powietrza, a filtry o powiększonej skuteczności działania (elektrostatyczne, węglowe, fotokatalityczne czy plazmowe) są wyposażeniem dodatkowym. Splity mogą być także wyposażone w inwerter sterujący pracą sprężarki dopuszczający na szybsze osiągnięcie pożądanej temperatury, a co za tym idzie na oszczędność energii do 30%. W niektórych jednostkach instaluje się też nagrzewnicę elektryczną gwarantującą pracę urządzenia przez całą zimę, bez względu od temperatury panującej na zewnątrz. Wentylatory te w porównaniu z klimatyzatorami okiennymi czy przenośnymi są mniej zauważalne i podczas pracy bardzo ciche. Nowoczesny wygląd jednostek wewnętrznych sprawia, że w wielu przypadkach są instalowane w biurach i mieszkaniach.